Ondernemers

Uitgelicht

Kiki Weerts

Muzikant / Schilder

Door: Vincent Kuyvenhoven / Samuel de Zeeuw

We ontmoeten Kiki op haar Atelier op de tweede verdieping van het Pad aan de Haarlemmerweg. Ze is schil-
der, Dj, muzikant en huurt een grote ruimte op de Haarlemmerweg in Amsterdam. Deze ruimte heeft ze ook
hard nodig, want zodra we binnenstappen worden we overgoten met kleuren en energieke portretten ge-
schilderd op grote vellen papier die op elke wand die de ruimte biedt opgehangen zijn. Tussen de potten
verf, beschilderde jasjes en lachende kartonnen roze dildo’s van twee meter hoog spreekt ze over haar werk.

Hoe is jou professie ontstaan?

Ik heb eerst de kunstacademie in den Haag gedaan met de richting mode, maar dat heb ik niet
afgemaakt. Ik heb altijd veel getekend en later ben ik meer gaan schilderen. Het schilderen op jassen en kleding is eigenlijk
verder gegroeid vanuit mijn korte tijd op de modeopleiding.

Hoe is jou stijl ontstaan?

Mensen kennen mij voornamelijk van mijn muziek en mijn bandjes. In mijn schilderwerk komt punk-muziek veel terug. Vroeger
had ik ‘Malle pietje en de Bimbo’s’, daarmee hebben we toentertijd veel media aandacht mee gekregen. Er is hiervan een frag-
ment van De Wereld Draait Door terug te vinden op Youtube. Nu heb ik een bandje ‘De Gilletjes” en ook nog ik ‘Vrouwen zijn
Oké’, en we spelen in beschilderde gilletjes (leren jasjes), deze verkopen we als merchandise, het werk is een mix en de combi-
naties versterken elkaar. Ik heb hier bijvoorbeeld een paar patches, die kun je op kledingstukken of op de gilletjes stikken. Deze
laat ik goedkoop in Thailand maken in verschillende kleuren, vormen en garen. Cool he, dat goud? Werken met kleding komt
heel precies, patronen tekenen kost best veel tijd en als het dan fout gaat ben je de sjaak. Met schilderen daarentegen kun je
als iets verkeerd gaat er zo ‘rats’ weer overheen, dat is heel gemakkelijk. Dit werkt ook goed als er tussentijds contact met de
klant is en eventueel iets aangepast moet worden. Ik werk met hoge snelheid en dat is terug te zien in het handschrift van de
beelden die ontstaan.

In je werk komen voornamelijk portretten in combinatie met typografie naar voren. Hoe is dat gevoel voor letters ontstaan?

Dat is met de jaren wel gekomen, en ik doe het elke dag. Ik denk niet dat je ergens goed in wordt als je af en toe wel even
doet. Laatst zei een meisje dat het werk Pop-art is, maar het is meer Rock-art, maar als je dat dan googled, krijg je stenen...
Maar mijn werk moet je gewoon zien, en het liefst life-size, de echte werken in flink formaat. In een expositie moet het ook
helemaal vol staan, dat je geen muur meer ziet zodat de bezoeker zou er bijna een epileptische aanval van krijgt...bij wijze van
spreken dan he?

Je werk is ook best tegenstrijdig, je kleurgebruik komt is lief en kinds, terwijl de onder-
werpen weer stoer zijn, waar komt dat vandaan?

Roze is mijn lievelingskleur, dat komt overal wel sterk in terug, beetje wijverig mis-
schien. Ik houd van felle kleuren, dat is echt mijn eigen smaak. Mijn stijl is gegroeid, het
is niet echt bedacht. Ik laat me graag inspireren, de striptekenaar Pontiac bijvoor-
beeld. Tegenwoordig volg ik ook van alles op Instagram zoals speelgoeddingen, jaren
80 verpakkingen en posters. Dat zijn voorbeelden uit mijn jeugd, dat vind ik mooi. Met
de ‘Gilletjes’ gebruiken we voor de clip ‘Foie Gras Junkie’ een Pino, die gaat bij shows
ook wel eens mee, die loopt op zo’n door het publiek en gaat in de pit.

Wat is jou grote droom?

Ik zou het wel gaaf vinden om in clubs over de hele wereld muurschilderingen te
maken. Ik zou het vet vinden als meer mensen het zouden zien buiten Nederland ook.
Ik werk eerder vanuit een spontane drang dan een droom of missie. Als ik in de stad
hang dan zien mensen mijn werk, als het maar vaak genoeg gezien word, wennen
mensen er meer en meer aan. Een Top 40 nummer wordt na dertig keer horen toch
ook vaak beter?

Wie koopt jou werk?

De jassen die ik verkoop gaan soms naar heel verschillende mensen, vaak wel rockers. Laatst wou iemand een jasje van mij in
een Glossy publiceren, terwijl het blad en mijn werk niet direct met aansluiting met elkaar had. Over het algemeen zijn mensen
die extravagant willen zijn wel geïnteresseerd in mijn werk. Ik werd laatst via Instagram benaderd door een Amerikaanse
moeder die haar zoontje op een jas geschilderd wou hebben, dus het varieert wie mij benaderd en waar ze vandaan komen.

De ruimte waarin je werkt is erg groot en dat is om jou werk mogelijk te maken ook noodzakelijk. Waar werkte je voordat
Werkstek deze plek voordat mogelijk maakte?

Hiervoor zat ik in Duivendrecht in een loods, en daar stond mijn werk standaard opgesteld. Maar ik ben in de afgelopen jaren
veel van plek naar plek verhuisd. Ik heb een vrachtwagen nodig alles te kunnen verplaatsen dus dat is echt een toestand. Een
nieuwe plek betekend namelijk ook dat ik er weer even moet inkomen om weer lekker te kunnen werken. Ik hoop dat we hier
nog zo lang mogelijk kunnen zitten.